Lemoncurd en taart

Wat is het al lang geleden dat ik in blogland was. .

Mijn handen worden vast gehouden en ik doe dingen

die ik voorheen niet deed.

Ik ben vooral aan het

verven, behangen en witten.

Verder wandelen en fietsen we veel

en bezoeken we familie en vrienden

of ze komen bij ons, zo gaat de tijd 

wel snel voorbij en probeer ook

nog steeds stukjes te breien en haken.

*

Ook vind ik nog tijd om een taartje te

maken voor het weekend.

Hier een abrikozen-mangotaartje.

 

Zag het op pinterest en had de juiste

ingredienten in huis, dus

direct aan de slag....en het was

superlekker.

*

Ook heb ik van citroenen, boter en

eieren een lemoncurd gemaakt.

 Heerlijk in taart en

op scones en toetjes.

 

Au-bain-marie en veel roeren en geduld.

 

 

Twee potjes gemaakt, dat

 is voorlopig genoeg.

*

Hopelijk tot een volgende keer.
 

 

 

Breien en een taart.

Lieve mensen wat hebben we een zachte winter hè,

geen sneeuw of ijs, en heel wisselvallig,

maar wel de storm Corrie!!!

Gelukkig hebben wij daar niet zoveel last van gehad.

*

Een heleboel van jullie gemist, maar de komende

dagen ga ik bij jullie blogs op bezoek.

Dat wordt nog heel veel lezen........

 *

Eerst maar de taart;

heb ik al meer laten zien, het is

een Schwarzwalderkirsch taart.

Chocolade biscuit met slagroom en mascarpone,

(daar zijn we allen dol op )

kersen en bovenop nog eens de super

heerlijke amarene kersen.

 

Deze taart is zooo lekker, 

die lusten we elke week wel en

het is het waard

om het nog maar eens te laten zien.

 

Verder heb ik nog een muts gebreid,

waarvan nog geen foto,

dat komt de volgende keer nog wel hoop ik.

*****

Lang geleden dat ik een paar breiwerkjes heb gehad

en als het dan lekker gaat, zoals

met de mutsen dan wil je meer.

Daarom heb ik bolletjes (zonnig) geel gekocht,

ja, weer zin in de zomer,

van 52% merino wol voor een trui.

Het is fijne wol en nu met die zachte

winters hoef je geen dikke truien meer aan.

Veel te warm, pfff.

 

Het patroon heb ik vroeger ook eens gebreid,

niet moeilijk, maar best leuk.

Het heeft wel een beetje weg van

een stenen muur.

Had eerst een proeflapje gemaakt

omdat ik niet meer precies wist hoe

het moest, tja je bewaarde niet alle

patronen meer hè.

Geen precies patroon en geen maten,

dat werd een paar keer de hele boel

uittrekken.

Maar nu denk ik dat het klopt.
 Dat hoop ik dan maar.

Jullie worden op de hoogte gehouden. 

 *

 

Haken en breien.

Bij Marjan zag ik dat ze een prachtig boekwerk

gemaakt heeft en elke bladzijde daarvan

heel mooi rondom gehaakt.

 Wat een goed idee kreeg ik daar!

Om onze Bijbel zit  een kaft die aan de randen

met raffia aan elkaar is gezet.

Het is al een poos dat het raffia aan het verteren is en

telkens als we gelezen hebben

liggen er op tafel kleine stukjes raffia.

Toen ik dat bij Marjan zag, dacht ik:

dat kan hier ook bij.

Een grote bol fijn rood katoenen garen opgezocht, die

had ik nog en met een dunnere haaknaald,

die net door de gaatjes paste,

heb ik het kaft weer fijn

aan elkaar gezet.

Het is weer als nieuw!

Dan het breien: nu het guur en koud is

kun je wel een dikke warme muts gebruiken.

Van Lanarte: 36% wol, 44% acryl en

20% polyester, een pluizig garen.  Met twee

draden en naalden nr. 7 heb ik deze muts

lekker grof gebreid.

Gisteravond begonnen en eind

van de middag klaar!

Een leuk werkje tussendoor. 

Er gingen 4 bollen van 50 gram in.

Nu zal ik geen koude oren meer

hebben als we gaan fietsen.

Groetjes, Loes

Fazant op bezoek.

We gaan weer een nieuw jaar in.

2022 begint met een lockdown.

Wat gaat dit jaar ons brengen, hopelijk

gaan het  beter dan vorig jaar, beter met de zorg,

beter met het virus, dat die minder uitbreiden mag.

We moeten nog steeds oppassen en je kunt nog niet

overal naar toe.

Voor ons maakt het niet zoveel uit, maar

voor de ouderen die vereenzamen

vind ik het wel erg.

Wij gaan gewoon ons gang, zoals altijd.

Met goede moed gaan we verder.

De jaarwisseling was erg

lawaaierig, veel vuurwerk

ondanks het verbod en dan

vooral de grote "bommen",

al weken van tevoren.

 

We kregen bezoek van een fazantenvrouwtje!

Ze vloog niet eens weg toen ik

achter liep.

Ze had wel erge honger, dus heb

ik wat vogelvoer gestrooid.

En wat water weggezet in een kom.

 

 De foto's zijn niet zo scherp van

twee ramen.  Het achterraam en die van

de serre.

 

 

Ze bleef een poosje bivakkeren en

opeens was ze weg met haar

buikje vol.

Driehoek sjaal en einde jaar.

Nog net voor het einde van het jaar

heb ik mijn driehoek sjaal klaar.

We hebben best wel wat druilerige dagen gehad,

dan is het wel fijn om iets om handen te hebben.

Haken is dan mijn favoriet, want een borduurwerkje

vergt teveel van je ogen. We zitten

immers in de donkere en ook vooral in de korte dagen van het jaar.

Zei ik nu 'mijn' sjaal?

Nee hoor, deze is voor mijn schoonzus.

Leuk om voor een ander iets te maken.

Het is half acryl / half katoen.

Zo'n grote bol wordt ook wel cake genoemd,

waarom weet ik ook niet.

Maar het is wel mooi met verlopende kleuren

van roze naar donkerrood.

 

Raar dat soms de kleuren helemaal niet kloppen.

Het scheelt ook dat je met zonnig weer een 

foto neemt, of op een grijze dag,

of met het licht van lampen.

Maar ja, zo ziet de bol eruit.

 

 

Het was een fijn model om te haken en er konden nog net twee

kwastjes aan.

Voor mezelf ga ik er ook een haken,

die hoop ik over een paar weken te laten zien.

*******

Van een vriendin kreeg ik deze oude Ariadnes uit 1967!!

ontzettend leuk om in te kijken, vooral om te zien wat er

allemaal anders was. Toen was het vooral nog een

handwerkblad. De Ariadne is er nog steeds, maar nu

zijn het meer zelf maak ideetjes voor in huis, heel anders

dan de handwerkjes van toen.

 

 

Grappig die gehaakte deux-pièces met bijpassende

kniekousen.

*******

Wat gaat een jaar toch snel voorbij.

We zitten weer in een lockdown.

Het was weer een raar jaar, hopelijk gaat

het volgend jaar beter, in ieder geval is het

's zomers anders en kunnen we heerlijk dagelijks buiten zijn.

Nu is het somber en donker, maar we zijn

echt nog niet uit het veld geslagen en gaan zoveel mogelijk

elke dag naar buiten, of het moet veel regenen.

Zelfs met de harde wind gaan we er nog op uit.

 

Voor iedereen wens ik een goede jaarwisseling

veel gezondheid, vrede

en een voorspoedig 2022!

En vooral...

 

Kerst haken.

Na de roos van Avalon had ik geen zin in een

groot haak project.

Op het net gezocht naar kleine

kersthaaksels.

Bij Anna's haakwerk 

zag ik deze sneeuwvlok onderzetters.

Dat leek me wel wat.

Klein en toch iets leuks.

Rood en wit katoen had ik nog wel en

straks leg ik een rood kerstkleedje

op de salontafel en rood/wit wilde

ik eerst maar eens proberen. 

Dat past daar vast goed bij.

Dit ziet er niet erg uit als een sneeuwvlok.

Maar het komt goed werd beloofd.

En ja hoor.

Ze hebben de vorm van een hexagon en bij Jeannet

van Blij dat ik brei was het een patroon

om er een deken van te maken.

Echt niet.

 Maar het is een idee voor

liefhebbers om daar een deken

voor te haken.

Toch haakte de hexagons zo lekker weg dat

ik er nog in het groen maakte

voor mijn dochter.

en nog enkele in zwart/wit.

Deze dan nog in nachtblauw.

Rose of Avalon, klaar!!!

Al de losse grannies van  wat deze deken

moet worden heb ik aan elkaar gezet.

De Roos van Avalon!

Daar was ik twee jaar geleden aan begonnen.

En in november twee jaar geleden was de laatste grote granny klaar.

En vorig jaar heb ik door mijn elleboog

heel weinig kunnen doen.

 Had al de gehaakte vierkantjes in een tas gedaan

en boven opgeborgen.

Dit jaar was ik weer bezig om vierkantjes te haken,

maar dan andere.

Het kwam door Elizabeth die mij er op attendeerde

zodat ik de tas weer opgezocht heb,

en volgens schema aan elkaar gezet. 

Toen nog een rand eraan gehaakt.

Maar bij de laatste ronde zag ik dat er een fout in zat.

Dus heb ik de hele rand weer uitgehaald.

Maar niet getreurd, nu was ik zo fanatiek om

het goed te doen, dat het een fluitje

van een cent werd.

Als jullie het hele verhaal van koning Arthur

en zijn gemalin, het eiland Avalon en de

 andere personen waar de

grannies op gebaseerd zijn

willen lezen, kijk dan rechts onder labels

en klik op Roos van Avalon. 

Bij elke granny hoort een verhaal.

 

 

 

                                                                                  

                                       Soms heb je even een zetje nodig om iets weer af te maken.

                                             

Deze deken is ontworpen door Helen Shrimpton.

Tafellaken.

Eind van de zomer ben ik begonnen

om het tafellaken van mijn schoonzusje

af te borduren.

Zij was daar 40 (!) jaar geleden aan

 begonnen te borduren nog voor

haar trouwen.

Ze kreeg kinderen en er was veel drukte,

haar ouders stierven en ze zorgde voor

haar schoonvader, dus om nog eens te gaan

borduren stond haar hoofd niet naar.

Ze had het opgeborgen en af en toe

kwam het tevoorschijn, maar ze zag het niet 

meer zitten, en wilde het

eigenlijk al weggooien.

Wat een geluk dat ze dat niet gedaan heeft.

Toen ik zei dat ik wel graag borduurde,

diepte ze het uit een kast.

*

Vanaf eind augustus  ben ik bezig,

eerst met het verzinnen hoe ik het

patroon op het laken zou kunnen krijgen.

Het borduurwerk was voor een kwart af.

Het voorbeeld en patroon was kwijt helaas.

Met veel kunst en vliegwerk, met een nieuwe

pen die makkelijk uit de stof gaat met water,

met overtrekpapier en een zaklamp (!)

en veel spelden heb ik het patroon

er toch redelijk goed op kunnen tekenen.

 

Er zal wel een beetje verschil zijn tussen

 haar werk en de mijne,

 want iedereen heeft toch zijn of haar

eigen hand van borduren.

Maar het was geweldig leuk om te doen.

Als ik eerlijk ben vind ik het echt

jammer dat het af is.

 

Hallo iedereen!

Lieve mensen, wat gaat de tijd toch snel

het is al een maand geleden dat ik wat heb gepost.

De dagen zijn zo gevuld dat ik niet eens de

gelegenheid heb gehad om bij jullie te kijken.

Ik ga toch proberen om dat telkens een paar te doen.

 

Af en toe haak of borduur ik wat, maar kan nog steeds niets

laten zien. Dat komt nog wel.

 

Wel heb ik wat nieuws geprobeerd te bakken.

Een appeltaart, maar dan met pudding door de appels.

Anders dan gewoon, maar wel lekker.

 

 

En voor een verjaardag in de familie

heb ik een koffiebavarois gemaakt

met canelly koekjes

 

 Voor de koffie liefhebbers was het verukkellijk!!!

***

Er zijn nog steeds zorgen, niet alleen om mijn lief,

maar ook om mijn lieve dochter.

Zij voelde zich genoodzaakt om zich te laten vaccineren

omdat zij werkt in een omgeving met veel besmettingen.

Ze kreeg de eerste prik en daarna merkte ze dat ze

erg wazig ging zien. Haar zicht was voor een kwart weg!!!

Wat bleek?

Ze had een ooginfarct!

We zijn zo geschrokken, we hadden daar nog

niet eerder van gehoord.

Hoewel er wordt gezegd dat er een heel klein gedeelte van 

de gevaccineerden ergens last van krijgt,

moet je het maar overkomen!!

En ze is nog geen vijftig!

Een zus van haar vriendin kreeg na het

vaccin een gezichtsverlamming!

En dat is nog steeds niet overgegaan!!!

 

Ook ervaren veel vrouwen dat hun menstruatie

helemaal in de war is.

En zijn er heel veel meer miskramen dan anders.

Op het bijwerkingencentrum Lareb van Agnes Kant

waren er 146 gemeld, terwijl bij het BPOC2020

er al 365 miskramen gemeld zijn.

Ik ga niet al de bijwerkingen die bekend zijn

(die in de media verzwegen worden)

opnoemen. 

Maar willen jullie de post lezen van Jan Tuijp

voormalig bassist en componist van

de bekende Volendamse muziekgroep BZN.

Het is veel lezen, maar wel erg belangrijk.

 

www.tulipphoto.pro/journaal/2021/10/26/vvv

 

  

Een late letter T.

Liet ik vorige week enkele schetsen zien,

nu zijn het tekeningen.

 

De eerste is van een foto van een meisje.

Het is wel iets geflatteerd.

Maar dat vond ze wel leuk.

Deze is afkomstig uit een stripverhaal

van prins Valiant.

Een prinses of was het een koninginnetje (?)

die haar geliefde verwacht.

Ik had ons hondje Timmy wel eens getekend,

die kon toch zo heerlijk op de

bank liggen slapen,

om jaloers op te worden.

Hij was zo'n echte eigenwijze Westy.

Ik vond het altijd ontzettend leuk om te doen,

maar er komt weinig meer uit mijn handen

omdat er zorgen zijn.

Maar we blijven positief!!!

Hopelijk tot ziens.

De letter T

De letter T is van..........TAART natuurlijk!!!

In september waren er een paar verjaardagen

en die van Benjamin heb ik al laten zien.

Voor mijn verjaardag heb ik verschillende taarten

gemaakt omdat niet iedereen tegelijk

kon komen.

De eerste was een Tiramisu taart.

Met mascarpone, slagroom, koffie, lange vingers

en Baileys.

Deze taart heb ik net weer gemaakt

 voor mijn vriendin.

Heel lekker maar best wel machtig door

de mascarpone.

*

De volgende is een frambozen-vanilletaart

met chocolade ganache.

Met chocolade biscuit om de kleuren apart

te houden.

Daar zit ook mascarpone in en kwark en slagroom.

Superlekker, maar ook weer machtig door de

mascarpone, iedereen vond het lekker.

Zelfs de kinderen konden het stukje op.

Zo lekker vonden ze het.

Er was ook een gewone slagroomtaart bij

maar die kent iedereen wel.

Ook de appelmoes roomtaart heb ik

geserveerd. Die heb ik al laten zien.

Weer de letter S

 Vroeger heb ik veel geSchetst, nu niet meer zo.

Eigenlijk jammer, maar zo gaat het met meer dingen.

Er zijn andere prioriteiten.

We hadden een cursus om modellen te tekenen.

Ontzettend leuk was dat, verschillende mensen

kwamen om model te zitten.

Ach de meeste schetsen waren niet zo goed, maar enkele

heb ik toch bewaard.

Deze bijvoorbeeld, een leuke jongeman met

heel kort donker haar. en een sikje.

We mochten op verschillende plekken staan, links

rechts of zijwaarts om te tekenen.

De modellen moesten echt wel veel geduld hebben

om een poos achter elkaar stil te zitten.

Zoals je ziet heeft hij een wipneus,

en dat is echt moeilijk om die

goed op papier te zetten.

Ik houd het hierbij, de rest was niet om aan te zien haha.

 

*

 

Ook nog de S van Soep.

Een soepje gaat er altijd in, vooral de

populaire kippensoep met groente en

'wurmen'.

 

 

 

Ook een goede soep als je verkouden bent of een

lichte griep hebt.

Ze noemen deze soep ook wel

"Joodse penicilline".

Ik heb vroeger in het ziekenhuis gewerkt

in de eetzaal (haha, ik was al vroeg met eten bezig hè)

daar was elke morgen tussen elf en half twaalf soep.

Gingen we naar de keuken een kommetje soep halen.

Het was altijd lekker, kan me niet herinneren

dat ik ooit een soepje daar niet lekker vond.

Wat een leuke en gezellige tijd was dat!!!

We waren er met een leuke ploeg, dat scheelt ook.

**