Op internet zag ik gehaakte hartjes voorbijkomen,
en ik probeerde er eentje.
Na die eerste haakte ik er nog een stuk of wat.
Als je er twee haakt en aan elkaar zet
dan krijg je een soort zakje.
Daar stop je dan een klein zeepje in.
Zulke kleine zeepjes heb ik niet,
daarom op het web gezocht en besteld.
Kleine hartzeepjes met een
heerlijke lavendelgeur.
Voor mijn kinderen en zussen,
mijn vriendinnen en
schoonzussen, nog een vriendin.
Ellis wilde ook een witte,
daarom heb ik nog een paar witte gehaakt.
Die waren het eerst weg.
Zomaar, een aardigheidje
niet eens voor Valentijn hoor.
Maar gewoon, omdat ik daar zin in had.
